دوستت دارم ها را نگه میداری برای روز مبادادلم تنگ شدهها را، عاشقتمها را … این جملهها را که ارزشمندند الکی خرج کسی نمیکنی ! باید آدمش پیدا شود ! باید همان لحظه از خودت مطمئن باشی و باید بدانی که فردا، از امروز گفتنش پشیمان نخواهی شد ! سِنت که بالا میرود کلی دوستت دارم پیشت مانده، کلی دلم تنگ شده و عاشقتم مانده که خرج کسی نکردهای و روی هم تلنبار شدهاند ! فرصت نداری صندوقت را خالی کنی.! صندوقت سنگین شده و نمیتوانی با خودت بِکشیاش … شروع میکنی به خرج کردنشان ! توی میهمانی اگر نگاهت کرد اگر نگاهش را دوست داشتی توی رقص اگر پابهپایت آمد اگر هوایت را داشت اگر با تو ترانه را به صدای بلند

گاهی نه آشنا درد را می فهمدنه حتی صمیمی ترین دوستگاهی باید تنهایی ، درد را فهمیدتنهایی ، خلوت کرد تنهایی، آرام شدو تنها خدا می داندچه می گذرد در دلت . . .. من این شعرها رادر انجمن ها“سپید” نکرده اماین ها محصولِآسیاب تنهایی من است .

نزدیک ترین نقطه به خدا

نزدیک ترین لحظه به اوست

وقتی حضورش را درست در قلبت حس می کنی

نزدیک ترین لحظه به خدا می تواند در دل تاریک ترین شب عمر ناخواسته ی تو

و یــا در اوج بزرگ ترین شادی دلخواسته ی تو ، رخ دهد

خداوندا در آغاز این سال جدید که مزین به نام پاک و مقدس حضرت زهرا ( س ) گشته است شاد کن دلی را که گرفته و دلتنگ است بی نیاز کن کسی را که به درگاهت نیازمند است امیدوار کن کسی را که به آستانت ناامید است بگیر دستانی که اکنون به سوی تو بلند است مستجاب کن دعای کسی که با اشک هایش تو را صدا میزند حامی آن دلی باش که تنها شده دستگیر کسی باش که درمانده است و به آسمانت رو کرده الهی برای شانه های خسته ، قدری عشق برای گام های مانده در تردید ، قدری عزم برای زخم ها ، مرهم برای اخم ها ، لبخند و برای ظلمت جان، روشنایی عطا فرما با کمی تاخیر :سال جدید رو به همه دوستان و همکاران و عزیزان خودم تبریک و تهنیت میگ

گـاهـی اوقـات . . . هـمـه چـیـز دسـت بـه دسـتِ هـم مـیـدن تـا تـو رو غـرق در رویـاهـا و خاطراتت کـنـن یـه آهـنـگ پـیـشـواز . . . ۲ خـط شـعـر . . . کـمـی هـوای بـهـاری. . . یـک وجـب پـیـاده رو . . . آهـنـگـی کـه خـونـه بـغـلـی گـوش مـیـدن . . . ۲کـلـمـه حـرف . . . بـوی ِ یـه عَـطـر خـاص . . . طـعـم ِ شـیـریـن ِ یـه خـوراکـی . . . هـمـه و هـمـه کـافـیـه بـرای ایـنـکـه . . . تــو چـنـد سـاعـت وسـط اتـاقـت دراز بـکـشـی و خـیـره بـشـی بـه سـقـف . .

ورق را بــه دسـتـهــایــم مـیـسـپـارد نـگـاهــم مـیـکـنـد و مـیـگـویـد بــرایــم شـعـــری بـگــو . . . و مــن ، در چـشـمــهـای کـهــربــایـی اش ، در آشـفـتـگی مــوهـایـش ، و در عـطـر پـیــراهــن سـپـیـدش گــم مـیـشـوم بـگـذر عــزیــز دل . . . از ایــن گـمـشــده بـگـذر ســـراغ آیـنــه بــرو تــو خــود شـعــر مـجـســمـی .